W planie podróży podziwianie pieknych górskich krajobrazów, zwiedzanie wspaniałych zamków, chodzenie po górach, zabawy w jednym z największych aquaparków w Europie - tatralandii i oczywiście jazda na motocyklach po górskich krętych drogach serpentynkach oraz wiele innych doznań i wrażeń

bajka bajka bajka

Wyjechałem 25.IX raniutko. Z Warszawy na gierkówkę do Katowic. Prędkość średnia okazała się w granicach 140km/h, a max nie przekraczała 200. Od Katowic przez Oświęcim w kierunku Zakopanego. Droga do Wadowic makabrycznie zakorkowana. Ale dzięki temu, że motorki są wąskie to udało omijać się stojące kilometrami auta. Potem już tylko pejzażowe trasy. Podziwiałem piękno gór w pięknej pogodzie. W Zakopanem na miejscu ok. 14... Leżak i nogi do góry. Ciepło. Cudownie. Tu nocleg w ośrodku.

W piątek 28.IX spotkaliśmy się przed wyjazdem w Czechowicach-Dziedzicach. Sponsorem noclegu był Kris. Raniutko na rumaki i w drogę. Duży ruch. Jednak dla kilku motocykli nie było ciężko. Zatrzymaliśmy się na granicy. Dojechało ok.60 motocykli, głównie choperów. W dalszą drogę jechaliśmy w grupie. Jedna osoba - kobieta (nie widziałem jakie ma włosy), nie przekroczyła granicy, ze względu na brak jakichkolwiek dokumentów. Współczuję jej chłopakowi, że musiał się zawrócić. W drodze rozdzieliliśmy się z grupą, która chciała udać się tylko na zlot motocyklowy. Nasza wyprawa miała być dalsza. A więc w dalszą drogę udaliśmy się już sami.

Bajka.... Bajka.... jesteśmy jeszcze pod ogromnym wrażeniem...
Super pogoda...... niesamowity wyjazd....... widoki, góry drogi...

Nie wiedziałem, że jeszcze 1-go października będziemy chodzić sobie w kąpielówkach i pływać na odkrytym basenie w Aquaparku Tatralandia. Wspaniały. Zjeżdżalni kilkanaście, długie i turbodoładowane, czyli bardzo bardzo szybkie. Baseny z wodami termalnymi ok.38st.C, placami zabaw dla dzieci, ścianami wspinaczkowymi, wioska Country. Ciekawą pozycją w wymienianym kompleksie jest Świat Vitalny. Jest to podziemny kompleks saun i różnego rodzaju "dziwactw" w stylu egipskim. Na wejściu dostaje się tylko białe prześcieradło. Resztę trzeba zrzucić. Z tego względu można było podziwiać milutkie dla męskiego oka widoki. Niestety z tego względu obowiązywał zakaz fotografowania.
Na masaż nie zdecydowaliśmy się, gdyż wbrew naszej wyobraźni podszedł do nas mocno umięśniony albinos.

Z programu zrealizowaliśmy:
Zamok Ruzomberok (Zamek)
Oravsky Podzamok (Zamek)
Demänovská dolina
Liptovsky Mikulas
Aqupark Tatralandia
Spišský Hrad (Spiski Zamek)
Slovacki Raj-Niskie Tatry
Spisska Nowa Ves

Niesamowite i ogromne ZAMKI... Budzą respekt. Wybudowane na szczytach gór. Wjeżdżaliśmy nawet na jeden z nich, konkretnie do Zamku w Ruzomberoku. Droga wiodła po trawach, łąkach dolinach, ścieżkach błotach... Udało się. Było ślisko, ale gleby nie było. Ze szczęścia przeogromnego paliliśmy gumki na trawie.... delikatnie... Pozostałe zamki miały już drogi dojazdowe asfaltowe.
Ogólnie drogi znakomite (oprócz tej w drodze do zamku Ruzomberok) i widoki przepiękne!!! To wszystko bardzo wpływało na atrakcyjność wyjazdu.

Tatry widziane od strony słowackiej budzą podziw. Płaska równina, a w oddali ogromne kolosy. Zdjęcia nie oddają tego piękna.

Słowacki Raj zaliczyliśmy, stawiając nasze stopy na cudownych górskich szlakach.

Liptovsky Mikulas okazał się miastem widmo. W weekend nie ma żywego ducha. W pubach wieczorem są. Ruch zaczyna się od świtu, ale w dni powszednie.
 

Nie obyło się bez dreszczyków emocji podczas jazdy. Przejeżdzając niedaleko ogromnego kamieniołomu, na drodze była spora warstwa drobniutkiego żwiru. Jechałem pierwszy. Przy prędkości ok.80km/h, myślałem że to będzie gleba i szlif. Motor zarzuciło w lewo, prawo. Cudem udało mi się opanować. Dałem szybko umówiony znak, aby jadący za mną szybko zwolnili.

Drugi przypadek, gdy za zakrętem ludzie wyciągali drzewo na drogę.. Nie wiem dlaczego, ale może na ognisko. Pierwszy jechał Kris. Nagle ominął ich wyjeżdżając na lewą stronę drogi. Za nim jechałem ja. Gdyby jechał ktoś z przeciwka mogłoby zakończyć się nieciekawie. Ludzie wyciągający drewce, widząc nadjeżdżające motocykle, wskoczyli do rowu, zostawiając drzewo na środku. To się nazywa wyobraźnia!
 

Wróciłem ok.21:30 (w deszczu niestety). Na koniec wyprawy musiało pokropić, gdyż trzeba było ochłonąć od gorąca atrakcji i pogody...
Wróciliśmy szczęśliwie...

Pogoda wpłynęła na bajkowość wyjazdu.... Polecam zdecydowanie....

Przyszły rok... zobaczymy gdzie...
 

=====================================================================================